okt 4, 2016 1 Comments in Copywriting, Creatief schrijven, Interviewen, Storytelling, Tekstcoach
Elk antwoord is een deur

Of ik nog even naar de tekst kan kijken. De opdrachtgever noemt het ‘de puntjes op de i zetten’. Natuurlijk kan ik als tekstschrijver voor wendingen, weerhaakjes en magneetjes zorgen. De structuur en argumentatie verbeteren. Helpende of prikkelende tussenkopjes plaatsen. Het taalgebruik actiever en aantrekkelijker maken. Struikelwoorden vervangen of beeldend schrijven.
Wat ik niet kan, is met bestaand materiaal de inhoud omtoveren. Als ik zijn tekst lees, borrelen er allerlei vragen op. Vanuit het perspectief van de lezer valt nog een wereld te ontdekken. Als ik mensen als tekstcoach help, geef ik aan wat het startpunt van een goede tekst is: het interview. Of beter gezegd: het gesprek, want dit woord is voor mij minder hard, en het gaat niet om ‘iets ophalen’ of ‘uit iemand trekken’. In een gesprek ben je zoekende, vraag je nieuwsgierig door, toon je oprechte interesse in de ander, luister je aandachtig en blijf je vriendelijk doorvragen. Deuren openen noem ik dat.
Of je nu in gesprek bent met opdrachtgever, klant, medewerker, manager, onderzoeker, arts, verpleegkundige, monteur, IT’er of communicatiemanager: elk antwoord is een deur. Je gesprekspartner kan de deur uitnodigend voor je openen, aarzelend op een kier zetten of recht voor je neus dicht laten vallen. In alle gevallen vraag je door, want voor mij is elk antwoord een deur naar een andere (binnen)wereld.

Als de deur wagenwijd openstaat, kan iemand vol trots schitteren: “De implementatie van de nieuwe systemen verliep soepel.” Mooie quote kun je denken, maar bij zo’n algemeen antwoord, geef ik een ontvangstbevestiging en vraag nieuwsgierig door. Wat waren de hindernissen, hoe gingen mensen ermee om, welke vragen kreeg de helpdesk, wat is nog niet af, welke lessen heb je geleerd? Genoeg te vragen én te ontdekken.

Zet iemand de deur op een kier, dan kun je vliegensvlug je voet tussen de deur zetten. Aha, binnen. Dat kan heel onbeleefd zijn en de volgende deur gaat alsnog hard dicht. Je kunt ook verder vragen. “Ik voel wat aarzeling, klopt dat?” Of ik herhaal de laatste woorden en laat een stilte vallen. Stilte werkt bijna altijd. Ik wil geen inbreker zijn en ben niet bang voor een pauze.

En dan de dichte deuren. Ja, dan kun je je als gesprekspartner ongemakkelijk voelen. Wat doe je met weerstand of afweer? Mijn belangrijkste les is: het gaat niet om mij, maar om de ander. Die wil ik begrijpen, beter leren kennen. Ik snap de beschermingsmechanismen en ik word niet onzeker van het oog dat door de deurspion me van top tot teen inschat. Ik blijf mezelf en zonder aanval, zonder ongenoegen, zonder oordeel en opdringend zijn, blijf ik even stil en nodig weer uit. Geen haast, maar vertrouwen, respect en geduld.

Als elk antwoord een deur is, maakt het niet uit of die nu open is, op een kier staat of dicht is. Achter elke deur zit een mens met zijn of haar verhaal. Als je doorvraagt, kom je deur na deur bij de kern: authentiek, menselijk, persoonlijk, relevant en geloofwaardig. Als iemand zijn ervaringen, gedachten en emoties met je wil delen, dan is het schrijven opeens tien keer makkelijker. En als je eenmaal de mens zichtbaar hebt gemaakt, dan willen mensen dat verhaal graag delen en doorvertellen.


Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *